Vragen GBA 13-10-25 wijziging verordening Maatschappelijke ondersteuning

Vraag 1

Artikel 4 lid 4 geeft cliënten “zeven dagen” om een persoonlijk plan in te dienen na melding. Is dit niet aan de korte kant?

Antwoord van het college

Ervaring leert dat veel gemeenten een ruimere termijn van ten minste 10–14 dagen hanteren. Waarom hebben wij deze keuze gemaakt?

Beantwoording De termijn van zeven dagen is de wettelijke termijn, zoals in de Wmo 2015 staat. In principe geldt dat de termijnen in de wet bindend zijn en dus niet zonder meer aangepast kunnen worden door gemeenten. Deze termijnen zijn in de wet opgenomen om uniforme behandeling van inwoners binnen verschillende gemeenten te waarborgen. Mochten wij hier als gemeente van afwijken, dan kan dit leiden tot ongelijke behandeling van inwoners. We lopen hiermee een juridisch risico.

Mocht u als raad dit risico willen nemen, dan kunnen we in de verordening afwijken van de wettelijke termijn, maar dit wordt sterk afgeraden.

In de praktijk worden daarnaast ook de persoonlijke plannen die na 10-14 dagen worden ingeleverd, meegenomen in het onderzoek.

Artikel 7 (Aanvraag) – procedurele beperking

Vraag 2

De verordening bepaalt dat een aanvraag voor een maatwerkvoorziening pas kan worden ingediend nadat het onderzoek is uitgevoerd, tenzij het gesprek niet binnen twee weken na melding is gehouden. Dit impliceert een hefbomenprobleem: cliënten kunnen géén aanvraag indienen voorafgaand aan het onderzoek, wat eventueel kan leiden tot vertraging in planvorming. Andere gemeenten laten cliënten onder voorwaarden een aanvraag indienen voorafgaand of parallel aan het onderzoek. Hoe kijkt het college daar tegenaan?

Antwoord van het college

Beantwoording In de Verordening is niet bepaald dat een aanvraag kan worden ingediend als het gesprek niet binnen twee weken na de melding is gehouden. Artikel 7, tweede lid, van de Verordening bepaalt dat een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan worden ingediend nadat het onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet is uitgevoerd

 binnen zes weken na de ontvangst van de melding. Deze bepaling is een herhaling van de Wmo 2015, waarin de toegangsprocedure is beschreven.

Bij de toegangsprocedure is bewust een knip gemaakt tussen enerzijds de melding en het daaropvolgende onderzoek, en anderzijds de aanvraag. Dit is expres zo gedaan omdat niet iedere melding per definitie leidt tot een aanvraag voor een Wmomaatwerkvoorziening. In het onderzoek en tijdens het keukentafelgesprek wordt samen met de inwoner bekeken welke andere mogelijkheden er zijn die bij kunnen dragen aan de oplossing van het probleem voor de inwoner. Misschien is er ondersteuning vanuit het dorpsteam mogelijk, of zijn er vrijwilligers die de inwoner op een andere manier kunnen helpen. De inzet van, en daarmee dus ook de aanvraag voor, een Wmo-maatwerkvoorziening is dan niet nodig.

Onderstaande afbeelding laat de wettelijke procedure, en de splitsing tussen de melding en de aanvraag, zien.

Wanneer er sprake is van een spoedsituatie, bijvoorbeeld een alleenstaande inwoner zonder sociaal netwerk die haar heup gebroken heeft, worden er andere termijnen gehanteerd. Onze collega’s in de uitvoering gaan hier soepel mee om en zetten in wat op dat moment nodig is om onze inwoners te ondersteunen. Het is echter niet haalbaar om dit in de verordening op te nemen, omdat dit altijd maatwerk betreft.

Wel is in de verordening een hardheidsclausule opgenomen, waarmee we kunnen afwijken van de bepalingen in de verordening in het voordeel van de inwoner.

 Weigeringsgronden (Artikel 9)

Vraag 3

Er lijken wat onduidelijke taal formuleringen gebruikt te zijn. Kan een burger nu echt snappen wat hier allemaal staat?

Antwoord van het college

Voorbeeld: “voorzienbaar maar redelijkerwijs niet verwacht kon worden dat cliënt vooraf maatregelen had getroffen” Is het niet beter om dit bijvoorbeeld anders te formuleren?: “de cliënt heeft redelijkerwijs geen redelijke inspanning geleverd om de situatie te verlichten vóór melding”.

Beantwoording We begrijpen uw behoefte en vinden het fijn dat u scherp bent op de leesbaarheid van de tekst. De verordening is echter ons juridische kader. We hebben gekeken naar andere, beter leesbare formuleringen, maar het is lastig om dit op een andere manier op te schrijven, omdat we dan de juridische kern kwijtraken. De voorgestelde formulering dekt bijvoorbeeld de juridische lading niet en is daarmee geen goed alternatief.

Wel houden we er rekening mee dat de informatie die we delen met inwoners, bijvoorbeeld op de website, begrijpelijk is en ook tijdens de keukentafelgesprekken leggen we de relevante bepalingen uit de verordening op een begrijpelijke manier uit.